«ΠΙΣΤΗ, ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΚΑΙ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ»
Στὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα ἀκούσαμε τὴν συγκλονιστικὴ διήγηση τῆς θεραπείας τοῦ παραλυτικοῦ. Φέρνουν τὸν ἄρρωστο μπροστὰ στὸν Χριστὸ καὶ ὁ Κύριος, πρὶν ἀκόμη θεραπεύσει τὸ σῶμα του, τοῦ λέει: «Θάρσει, τέκνον· ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου». Οἱ παρόντες γραμματεῖς σκανδαλίζονται. Ποιός μπορεῖ νὰ συγχωρεῖ ἁμαρτίες παρὰ μόνο ὁ Θεός; Καὶ τότε ὁ Χριστός, γιὰ νὰ δείξει ὅτι ἔχει θεία ἐξουσία, λέγει στὸν παραλυτικό: «Ἔγειρε, ἆρὸν σοῦ τὴν κλίνην καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου». Καὶ ὁ ἄνθρωπος σηκώθηκε ἀμέσως ὑγιής. Τὸ Εὐαγγέλιο μᾶς διδάσκει πρῶτα ἀπ’ ὅλα ὅτι ὁ Χριστὸς βλέπει βαθύτερα ἀπὸ ὅ,τι βλέπουμε ἐμεῖς. Ἐμεῖς βλέπουμε τὴν ἀσθένεια τοῦ σώματος· ἐκεῖνος βλέπει τὴν πληγὴ τῆς ψυχῆς. Ἐμεῖς ζητοῦμε πολλὲς φορὲς ἀπὸ τὸν Θεὸ νὰ ἀλλάξει τὶς ἐξωτερικὲς συνθῆκες τῆς ζωῆς μας· ἐκεῖνος ἐπιθυμεῖ πρῶτα νὰ θεραπεύσει τὴν καρδιά μας, νὰ μᾶς ἐλευθερώσει ἀπὸ τὸ βάρος τῆς ἁμαρτίας, ἀπὸ τὸν ἐγωισμό, τὴν κακία, τὴν ἀπελπισία καὶ τὸν φόβο. Ὁ παραλυτικὸς δὲν ἦρθε μόνος του στὸν Χριστό. Τὸν ἔφεραν ἄλλοι. Ἡ πίστη αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων ἔγινε γέφυρα γιὰ νὰ φτάσει στὸν Κύριο. Αὐτὸ εἶναι καὶ ἡ Ἐκκλησία. Κανεὶς δὲν σώζεται μόνος του. Ὁ ἕνας στηρίζει τὸν ἄλλον. Ἡ ἀγάπη ὁδηγεῖ τοὺς ἀνθρώπους στὸν Χριστό.
Σήμερα ὅμως ἡ Ἐκκλησία μας τιμᾶ καὶ τὴ μνήμη τοῦ μεγάλου σύγχρονου ἁγίου, τοῦ Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου. Ἂν κοιτάξουμε τὴ ζωή του, θὰ δοῦμε ὅτι ἔζησε ἀκριβῶς αὐτὴ τὴν ἀλήθεια τοῦ Εὐαγγελίου. Ὁ Ἅγιος δὲν ἀσχολήθηκε ἁπλῶς μὲ τὰ ἐξωτερικὰ προβλήματα τῶν ἀνθρώπων. Προσπαθοῦσε νὰ τοὺς ὁδηγήσει στὴ θεραπεία τῆς ψυχῆς. Ἔλεγε συχνὰ ὅτι ὅταν τακτοποιηθεῖ ἡ σχέση τοῦ ἀνθρώπου μὲ τὸν Θεό, τότε φωτίζονται καὶ ὅλα τὰ ἄλλα. Ὁ Ἅγιος Παΐσιος συνάντησε χιλιάδες ἀνθρώπους μὲ πόνους, ἀσθένειες, οἰκογενειακὰ προβλήματα καὶ δοκιμασίες. Δὲν τοὺς ἔδινε εὔκολες λύσεις οὔτε ὑποσχόταν θαύματα κατὰ παραγγελία. Τοὺς καλοῦσε σὲ μετάνοια, σὲ προσευχή, σὲ ἐμπιστοσύνη στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἤξερε ὅτι ἡ μεγαλύτερη θεραπεία δὲν εἶναι νὰ γίνει καλὰ τὸ σῶμα, ἀλλὰ νὰ γεμίσει ἡ ψυχὴ ἀπὸ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ.
Ἡ σημερινὴ ἡμέρα μᾶς καλεῖ νὰ πλησιάσουμε μὲ ἐμπιστοσύνη τὸ μυστήριο τῆς μετανοίας καὶ τῆς ἐξομολογήσεως. Ἐκεῖ συνεχίζεται τὸ θαῦμα ποὺ εἴδαμε στὸ Εὐαγγέλιο. Ἐκεῖ ὁ Χριστὸς συγχωρεῖ, θεραπεύει καὶ ἀνακαινίζει τὸν ἄνθρωπο. Καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἀντλοῦμε τὴ δύναμη νὰ προσέλθουμε στὴ Θεία Εὐχαριστία, στὸ Ποτήριο τῆς ζωῆς.
Ἂς ἔχουμε λοιπὸν τὴν πίστη τῶν ἀνθρώπων ποὺ ἔφεραν τὸν παραλυτικό, τὴν ταπείνωση τοῦ παραλυτικοῦ ποὺ δέχθηκε τὴ θεραπεία καὶ τὴν ἐμπιστοσύνη τοῦ Ἁγίου Παϊσίου στὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ καί εἴθε ὁ Κύριος νὰ χαρίζει σὲ ὅλους μας ὑγεία ψυχῆς καὶ σώματος καὶ νὰ μᾶς ἀξιώνει τῆς Βασιλείας Του. Ἀμήν.











